23/12/2003 - 02.00
********************
Χρόνια πολλά, καλή χρονιά... Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα και όλοι ετοιμάζονται πυρετωδώς έστω και για ένα μικρό ταξίδι. Βέβαια, οι περισσότεροι θα περάσουμε τις γιορτές με τους δικούς μας, μιας και η φοιτητική ιδιότητα δεν μας επιτρέπει να το κάνουμε συχνότερα (διάβασμα, παρακολούθηση μαθημάτων, σκληρή μελέτη κλπ!). Δυστυχώς δεν περνάει από το χέρι μας να σας κάνουμε δώρο κάποια εισιτήρια για ένα μαγευτικό ταξίδι, μπορούμε όμως να σας ταξιδέψουμε και αυτή την φορά στον κόσμο του διαδικτύου. Φυσικά, το...ηλεκτρονικό ταξίδι ανέλαβε και αυτή την φορά η Τζωρτζίνα ντύνοντάς το με μια εορταστική νότα. Απολαύστε το...

Αντιλαμβάνεστε πως σε αυτό το τεύχος η στήλη είναι λιγάκι εορταστική, μιας και το απαιτούν οι μέρες. Έτσι, πολλά κείμενα σχετίζονται φυσικά με το αγαπημένο πρόσωπο των ημερών, και ιδιαίτερα των παιδιών, τον Άγιο Βασίλη. Διαβάστε, λοιπόν, το κείμενο που μας έγραψε η Τζωρτζίνα, σχετικά με την πραγματικότητα αλλά και το μύθο γύρω από το όνομα του πραγματικού Αγίου Βασιλείου από την Καισαρεία.

"Ήταν παραμονές πρωτοχρονιάς. Ο Άη Βασίλης ετοιμαζόταν να κάνει το ταξίδι του για το μοίρασμα των δώρων. Εκατομμύρια παιδιά τον περίμεναν και, το βράδυ της παραμονής, θα κοίταζαν από τα παράθυρα μήπως και τον δουν, τα πιο μικρά σκαρφαλωμένα σε κανένα σκαμνάκι, και να χαρούν για ό,τι καλούδια θα έφερνε. Ο Άη Βασίλης από κει ψηλά ετοιμαζόταν αλλά και αναστέναζε: "Πως θα πάω εκεί, σ' αυτή τη χώρα που μόνο φωτιά, καπνούς και ερείπια βλέπω; Σίγουρα δε θα με περιμένει κανείς, έχουν τόσα βάσανα που ούτε λέξη ούτε χρόνο θα 'χουν να με υποδεχθούν. Αλλά και τα σπίτια είναι κατεστραμμένα, που θ' αφήσω αυτά που θα τους έδινα, και τα έλατα είναι κομμένα και φθαρμένα, πως θα τα στολίσουν;". Έτσι ο Άη Βασίλης είπε να μην περάσει από εκείνη τη χώρα." Διαβάστε άλλο ένα κείμενο για τον καλοσυνάτο γέρο που κατεβαίνει από τις καμινάδες και μοιράζει δώρα το οποίο μας το έστειλε η Τζωρτζίνα και είναι από την εφημερίδα Ημερησία, η οποία εκδίδεται στο νομό Ημαθίας.

"Τι θα λέγατε για ένα ταξίδι σε ένα εξωτικό νησί; Δεν έχω πάει ποτέ παρά μόνο με τη φαντασία μου. Ένα ταξίδι στο χρόνο, σε μία άλλη εποχή, στη δεκαετία του 60, που όπως λένε οι άνθρωποι είναι ζωντανοί, αξιοπρεπείς, καθόλου μίζεροι παρά τη φτώχεια τους και φοβερά ερωτικοί. Ένα ταξίδι σε μια χώρα, που συνδυάζει τα πάντα. Ποικιλία τοπίου, μουσική, ζεστασιά, μια γοητευτική μελαγχολία, μυθολογία της επανάστασης του Τσε και του Φιντέλ. Ναι καλά το καταλάβατε, ένα ταξίδι στην Κούβα του Τσε, του Φιντέλ, του Χεμινγουέι, των Κουβανών που ξέρουν να χαμογελάνε, να διασκεδάζουν, αφού η μουσική είναι η ζωογόνος δύναμή τους, να πίνουν ρούμι και να καπνίζουν πούρα από εκλεκτό καπνό." Μια ταξιδιάρα ψυχή, η Σταυρούλα Μπαρτζάκλη, προσπαθεί να μας ξεσηκώσει για ένα ταξίδι στην θρυλική Κούβα. Όσοι πιστοί...

Μέσα στα πλαίσια του αφιερώματος στην Ελβετία, που άρχισε πριν 2 τεύχη, και με δεδομένο τον εθισμό της γράφουσας στη σοκολάτα (και την υποψία πως πολλοί είναι εκείνοι που συμπάσχουν) και δη στην ελβετική, επιβάλλεται η ενασχόληση με τη "σοκολατένια" πλευρά αυτής της χώρας και την αναζήτηση των γεγονότων και των συγκυριών που οδήγησαν στη δημιουργία της. Η Γιολάντα Χαλβατζή γράφει για την σοκολάτα. Απολαύστε την...

Και κάτι πέρα για πέρα διαφορετικό! Διαβάστε το "Φοιτητοπαραμύθι με ρίμα" του Κώστα Βογιατζή!

"Ήταν κάποτε ένας μικρός σπουδαστής,
Γιαννάκη τον λέγανε, ήταν επιμελής.
Πτυχίο περίμενε να του έρθει για δώρο
Στο τζάκι είχε στήσει κάλτσα με χώρο

Πάνω "Πτυχίο" στην κάλτσα είχε γράψει,
Μην ξεχαστεί ο Άγιος και τον κάψει,
Μα πού να το ήξερε ο φτωχός φοιτητάκος,
Ότι χέρι θα΄βαζε... καλικαντζαράκος;...".

Τέλος, από τον έντυπο τύπο διαλέξαμε κάποια πολύ ενδιαφέροντα κείμενα. Συγκεκριμένα:

Προ ολίγων μόλις ημερών έσκασε θορυβωδώς η βόμβα των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ) και το θέμα, για μια ολόκληρη εβδομάδα, αναδείχθηκε σε "πρώτο τίτλο" της παρατεταμένης προεκλογικής μας επικαιρότητας. Διαβάστε το άρθρο του Νίκου Θεοτοκά με τίτλο "ΚΕΝΤΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ" και υπότιτλο "ΠΟΙΟΣ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΙ ΠΟΙΟΝ;".

Ο Γιάννης Φίλης, πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης υποστηρίζει πως "Τα ιδιωτικά ΑΕΙ δεν χωράνε στην Ελλάδα". "Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ιδιωτικά πανεπιστήμια και αυτοσχεδιασμούς ελεύθερης αγοράς. Οι κοινωνίες διαμορφώνουν τους θεσμούς σύμφωνα με την κρατούσα νοοτροπία των πολιτών, τις παραδόσεις, τις ιστορικές συνθήκες. Ο θεσμός της ιδιωτικής ανώτατης εκπαίδευσης δεν έχει χώρο στην Ελλάδα, αν και σε άλλες χώρες, όπως οι ΗΠΑ, λειτουργεί πολύ καλά...".

"Όποτε η συζήτηση φτάνει στα ουσιαστικά και τα εξειδικευμένα, διαπιστώνω ότι δεν είμαι σε θέση να την παρακολουθήσω. Κάτι τέτοιο συνέβη εκείνο το βράδυ στη Θεσσαλονίκη. Από ένα σημείο και μετά, τα πράγματα άρχισαν να μπλέκονται στο κεφάλι μου, κι έμεινα πίσω. Τότε πρόσεξα ένα μακρόστενο πανό πίσω από το βάθρο των ομιλητών, που έφερε το εξής σύνθημα: "Η εκπαίδευση δεν είναι εμπόρευμα, είναι δικαίωμα". Μια και δεν μπορούσα πλέον να κατανοήσω τα λεγόμενα, άρχισα να σκέφτομαι τι μπορεί να σημαίνει αυτή η δήλωση". Διαβάστε το άρθρο "Φιλελευθερισμός και παιδεία" του Γιώργου Γιαννουλόπουλου.

******
περιπλανήσεις - τρέχον τεύχος