τεύχος 52
13/3/2006 - 19.30 ********************
"Μια κοινή προσέγγιση στις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στην Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση φαίνεται να διαμορφώνεται, τουλάχιστον όσον αφορά το ακαδημαϊκό προσωπικό των ψηλότερων βαθμίδων των πανεπιστημίων. Πράγματι, ύστερα από το πόρισμα της Επιτροπής του ΕΣΥΠ για την Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση, που αναδημοσίευσε το Παπί, και στο οποίο αναφερόταν το προηγούμενο editorial, η επιτροπή των πρυτάνεων, στο πόρισμα που κατέθεσε στο τραπέζι της συνόδου των ομολόγων της, καταλήγει στα ίδια πάνω-κάτω συμπεράσματα και στις ίδιες αντίστοιχες προτάσεις." Λέτε να γίνουν, εν τέλει, οι αλλαγές αυτές; Διαβάστε το editorial του νέου τεύχους.
Και σε αυτό το τεύχος έχουμε γράμμα για τον Μπρύτανη. Κάγκελα προφύλαξης μπαίνουν παντού, σιδερένια παραβάν ασφαλείας τοποθετούνται στις προσβάσεις προς τις γραμματείες των τμημάτων για να τις προστατεύσουν από οποιαδήποτε απειλή κλπ. Τι έγινε βρε παιδιά; Από τί απειλούμαστε τόσο πολύ;
"Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με την ηρεμία που προσφέρει ένα καλό ψάρεμα. Όταν μάλιστα η ψαριά είναι καλή, τότε η χαρά εκτινάσσεται στα ύψη. Βεβαίως, για τον Δρ. Χαϊβάν Πισόφ, τον Διευθυντή του Πανεπιστημίου της Παπιούπολης, η χαρά ουδέποτε έχει εκτιναχθεί στα ύψη, διότι ουδέποτε έχει καταφέρει να πιάσει έστω και ένα μικρό ψαράκι. Η ελπίδα ωστόσο πεθαίνει πάντα τελευταία, και ο κύριος Διευθυντής δεν έχει πει ακόμα την τελευταία του κουβέντα. Καπνίζει αργά το πούρο του και απολαμβάνει τον ανατέλλοντα ήλιο. Ξαφνικά ένα τρομακτικό βουητό από τον πάτο της θάλασσας ακούγεται, σα να ξεκίνησε να λειτουργεί το καλοριφέρ της Γης. Μετά από δύο-τρία λεπτά τα πάντα ησυχάζουν." Διαβάστε άλλο ένα επεισόδιο με τις περιπέτειες του Λεωνίδα Τζιμάνη, κρυφού ήρωα και σωτήρα του Πα. Πει...
"Επόμενη στάση στον επαγγελματικό στίβο (πραγματικό pit stop!) ήταν η ταβέρνα του θείου μου -κάπου στην Αττική, μην του κάνουμε και δυσφήμηση του ανθρώπου! Ο θείος μου αυτός ήταν από τους πλέον συμπαθείς, γι' αυτό και δεν δίστασα να προστρέξω σε βοήθειά του. Απογοητευμένος δεν έμεινε. Βρήκε στο πρόσωπό μου τον άνθρωπο που θα του παραστεκόταν, θα δούλευε με πραγματικό φιλότιμο (γιατί αυτό έκανα) και θα κατανοούσε όλες τις αναποδιές-τόσο της δουλειάς όσο και τις δικές του! Εγώ πάλι δεν μπορώ να πω το ίδιο... Πίστευα πως όσο καλός θείος ήταν άλλο τόσο θα ήταν και ως αφεντικό." Το papaki paei stin potamia συνεχίζει ακάθεκτο και σε αυτό το τεύχος να μας εξιστορεί τις επαγγελματικές του εμπειρίες...
"Η εξεταστική μας άφησε και η άνοιξη ζυγώνει, για να μας πάρει τα μυαλά ξανά. Να 'βγαινε και κανένα αποτέλεσμα πιο γρήγορα, καλά θα 'ταν. Αλλά δεν παραπονιέμαι. Συνηθίσαμε πια. Κακό πράγμα η συνήθεια." Αυτά και άλλα πολλά γράφει ο Νυκτοβάτης στην στήλη "Ένα παπί κρατάει ημερολόγιο".
Διαβάστε, τέλος, ολόκληρη τη συνέντευξη του κυρίου Μιχάλη Δεληγιαννάκη, Προϊσταμένου Γραμματείας (ιδιότητα του Μιχάλη), ο οποίος απαντάει στα ερωτήματά μας και σχολιάζει εκτενώς τα αποτελέσματα της έρευνας που διεξήγαγε το Παπί στον κόσμο του Πανεπιστημίου, αναφορικά με τη λειτουργία του Ιδρύματός μας. Τη συνέντευξη επιμελήθηκαν ο Θωμάς Δασακλής και η Άλκηστη Ηλιάδη.
****** δείτε κείμενα της στήλης από προηγούμενα τεύχη
|